
نقد و بررسی Control Resonant؛ نیویورکی که قوانین جاذبه را از نو تعریف میکند
فهرست مطالب
- Control Resonant چیست و داستان آن از کجا آغاز میشود؟
- نیویورک سقوط کرده؛ وقتی Hiss دیگر تنها تهدید نیست
- خداحافظی با تیراندازی؛ Dylan Faden برای نبرد نزدیک ساخته شده است
- یک مترویدونیای سهبعدی با آزادی حرکتی قابلتوجه
- Gravity Shift؛ ستاره واقعی Control Resonant
- Dylan و Zoe؛ رابطهای که قلب داستان را شکل میدهد
- موسیقی؛ یکی از امضاهای همیشگی Remedy
- نقاط قوت و ضعف Control Resonant
- امتیاز ۸.۵ از ۱۰
- جمعبندی نقد و بررسی Control Resonant
- سوالات متداول
استودیوی Remedy Entertainment بار دیگر ما را به جهان عجیب، تاریک و غیرقابل پیشبینی Control بازمیگرداند؛ جهانی که در آن مرز میان واقعیت، پدیدههای فراطبیعی و کابوسهای علمیتخیلی آنقدر باریک است که هر لحظه ممکن است تمام دانستههای بازیکن زیر سؤال برود. بااینحال، Control Resonant صرفاً تلاش نمیکند فرمول قسمت نخست را با نقشهای بزرگتر و گرافیکی بهتر تکرار کند. این دنباله با تغییر شخصیت اصلی، بازطراحی سیستم مبارزات و تبدیل نیویورک به یک زمین بازی عظیم برای دستکاری جاذبه، هویت متفاوتی برای خود ساخته است.
این بار خبری از حضور Jesse Faden بهعنوان شخصیت اصلی نیست و بازیکنان کنترل برادر او، Dylan Faden، را در اختیار میگیرند؛ شخصیتی که طرفداران قسمت نخست بهخوبی از گذشته پیچیده و خطرناک او اطلاع دارند. دیلن پس از بیدار شدن از کما متوجه میشود در سلولش باز است و خیلی زود راهی برای خروج از ساختمانی پیدا میکند که بخش بزرگی از زندگی خود را در آن زندانی بوده است. اما آزادی او با یک سؤال بزرگ همراه میشود: جسی کجاست و چه اتفاقی برای نیویورک افتاده که شهر به چنین کابوس تحریفشدهای تبدیل شده است؟
Control Resonant چیست و داستان آن از کجا آغاز میشود؟


Control Resonant دومین قسمت اصلی مجموعه Control و دنباله مستقیم بازی نخست است. همین موضوع باعث میشود آشنایی با اتفاقات نسخه قبلی برای درک کامل شخصیتها، اصطلاحات و وضعیت جهان بازی اهمیت زیادی داشته باشد. اینکه چرا دیلن سالها در The Oldest House زندانی بوده، دلیل به کما رفتن او چیست و رابطه پیچیدهاش با جسی چگونه شکل گرفته، همگی ریشه در اتفاقات قسمت اول دارند.
خوشبختانه Remedy بازیکنانی را که جزئیات داستان نسخه قبل را فراموش کردهاند کاملاً رها نمیکند. یک بخش مرور داستان از طریق منوی اصلی در دسترس قرار دارد که مهمترین اتفاقات گذشته را خلاصه میکند. این ویژگی برای بازیکنان قدیمی راه مناسبی برای یادآوری داستان است؛ هرچند برای درک عمیقتر جهان Control و روابط میان شخصیتها، تجربه قسمت نخست همچنان انتخاب بهتری خواهد بود.
یکی از مهمترین تغییرات Resonant نسبت به نسخه قبلی به ژانر و ساختار مبارزات مربوط میشود. Control ترکیبی عجیب از شوتر سومشخص، مبارزات نزدیک و عناصر مترویدونیا بود، اما دنباله آن تقریباً از هویت شوتر فاصله گرفته و سیستم Hack-and-Slash را در مرکز تجربه قرار داده است. نتیجه اثری سریعتر، تهاجمیتر و نزدیکتر به اکشنهای شخصیتمحور است که بازیکن را تشویق میکند مستقیماً وارد میدان نبرد شود و بهجای پنهان شدن پشت کاور، دشمنان را از فاصله نزدیک نابود کند.
نیویورک سقوط کرده؛ وقتی Hiss دیگر تنها تهدید نیست


Hiss، همان نیروی مرموز و مخربی که آنتاگونیست اصلی Control محسوب میشد، این بار از قرنطینه خارج شده و به نیویورک راه پیدا کرده است. خوشبختانه FBC چند روز قبل از این اتفاق، نشانههایی از یک Altered World Event یا AWE دیگر را شناسایی کرده و تخلیه شهر را آغاز کرده بود؛ بنابراین بخش بزرگی از مردم از منطقه خطر خارج شدهاند. مشکل اینجاست که اکنون نه یک، بلکه دو تهدید فراطبیعی در شهر حضور دارند.
پدیده جدیدی که FBC آن را Resonant Patterning مینامد ظاهراً با Hiss نیز درگیر است. همین مسئله سازمان را به این نتیجه رسانده که مطالعه Patterning و شکست دادن موجوداتی موسوم به Resonants شاید اطلاعات لازم برای مقابله با Hiss را فراهم کند. در نتیجه، شهری که زمانی نماد نظم و زندگی روزمره بود اکنون به میدان نبرد چند نیروی ناشناخته تبدیل شده است؛ نیروهایی که قوانین معمول فیزیک و واقعیت برای آنها چندان اهمیتی ندارد.
Control Resonant مانند دیگر آثار Remedy از ریختن اصطلاحات عجیب بر سر مخاطب هیچ ترسی ندارد. بازیکن میتواند بسیاری از این جزئیات را نادیده بگیرد و بازی را صرفاً بهعنوان یک اکشن پرسرعت تجربه کند، اما کسانی که برای مطالعه جهان، اسناد و مفاهیم آن وقت میگذارند با یک دنیای علمیتخیلی غیرمتعارف روبهرو میشوند که حالوهوای آثاری مانند Twin Peaks، Fringe و Dark را تداعی میکند. طنز بازی نیز عمدتاً طعنهآمیز، خشک و ظریف است؛ بهاندازهای که ممکن است بعضی شوخیها در نگاه اول حتی به چشم نیایند. در مقابل، فضای کلی داستان بهاندازه کافی سنگین و تاریک باقی میماند و شوخیها بیشتر نقش لحظات کوتاه تنفس میان اتفاقات جدیتر را ایفا میکنند.
خداحافظی با تیراندازی؛ Dylan Faden برای نبرد نزدیک ساخته شده است


Jesse Faden در Control از Service Weapon استفاده میکرد؛ سلاحی که اغلب شکل یک اسلحه گرم را به خود میگرفت و به همین دلیل تیراندازی و استفاده از کاور بخش مهمی از مبارزات بودند. تواناییهای فراطبیعی جسی امکان مبارزه نزدیک را هم فراهم میکردند، اما بازی همچنان برای رویکرد حسابشده و محتاطانه پاداش مناسبی در نظر میگرفت.
Control Resonant این فلسفه را تقریباً وارونه میکند. وقتی نبرد شروع میشود، بهترین گزینه اغلب حمله مستقیم است. سلاح دیلن برای ضربه زدن و فروکردن در بدن دشمن طراحی شده و بازیکن باید فاصله خود را با هدف کاهش دهد. در ابتدای بازی حتی اصلیترین روش بازیابی سلامتی، شکست دادن دشمنان است؛ مکانیکی که بازیکن را بیش از پیش به حفظ فشار و ادامه حملات تشویق میکند.
سیستم شخصیسازی مبارزات نیز آزادی مناسبی ارائه میدهد. در ابتدای کار میتوان از میان سه فرم پایه برای حملات معمولی انتخاب کرد، سپس سه گزینه برای حمله ویژه و سه انتخاب دیگر برای Combo Finisher وجود دارد. بنابراین بازیکن میتواند تمام ساختار مبارزه خود را حول یک سبک مشخص طراحی کند یا مجموعهای از حملات مکمل را برای موقعیتهای مختلف کنار یکدیگر قرار دهد.
پس از چند مبارزه ابتدایی نیز فرصتی برای تغییر رایگان Setup فراهم میشود و بازی یک محیط تمرینی در اختیار بازیکن قرار میدهد تا ترکیبهای مختلف را آزمایش کند. پس از آن تغییر Build همچنان امکانپذیر است، اما به Reset Point نیاز خواهد داشت. مهمتر از تمام این سیستمها، کیفیت کنترل دیلن است. ضربات وزن و تأثیر مناسبی دارند و شخصیت اصلی واقعاً مانند جنگجویی قدرتمند احساس میشود؛ ویژگیای که باعث شده تغییر مسیر Control از تیراندازی به Hack-and-Slash صرفاً یک تغییر ظاهری نباشد.
یک مترویدونیای سهبعدی با آزادی حرکتی قابلتوجه


ساختار Control Resonant کاملاً از اصول Metroidvania استفاده میکند. در طول اکتشاف بارها مسیرهای مخفی، آیتمها و نقاطی را مشاهده خواهید کرد که در همان لحظه امکان دسترسی به آنها وجود ندارد. برای رسیدن به چنین مناطقی ابتدا باید قابلیت جدیدی به دست آورید و سپس به بخشهای قبلی نقشه بازگردید.
دیلن حتی در ساعات ابتدایی شخصیت چابکی است. Double Jump و امکان شناور ماندن در هوا اجازه میدهند فاصله قابلتوجهی را طی کنید و حرکت میان ساختمانها حس قدرت مناسبی ایجاد میکند. سیستم جابهجایی شاید به روانی تاب خوردن با تارهای عنکبوت در Spider-Man نباشد. (مقایسهای که به دلیل حضور هر دو بازی در نیویورک اجتنابناپذیر میشود؛ اما همچنان پرواز و حرکت میان ساختمانهای شهر تجربهای لذتبخش است).
بااینحال، خود نیویورک همیشه بهاندازه مکانیکهای حرکتی جذاب نیست. فضای تاریک و خاکستری شهر بهخوبی وضعیت اضطراری داستان را منتقل میکند، اما در طول اکتشاف میتواند یکنواخت شود. بسیاری از مناطق شباهت زیادی به یکدیگر دارند و تعداد ساختمانها یا نقاط شاخصی که واقعاً در ذهن باقی میمانند محدود است. همین کمبود باعث میشود معدود لوکیشنهای منحصربهفرد بازی بیشتر به چشم بیایند، اما تنوع بیشتر میتوانست اکتشاف را جذابتر کند.
Gravity Shift؛ ستاره واقعی Control Resonant


مهمترین تحول در طراحی محیط زمانی رخ میدهد که قابلیتهای تازه دیلن در دسترس قرار میگیرند. بازی یک مکانیک شبیه قلاب برای کشیدن شخصیت به نقاط مختلف دارد، اما ستاره واقعی سیستم حرکتی بدون تردید Gravity Shift است. نیویورک Control Resonant به شکلی یادآور سکانس مشهور فیلم Inception پیچ خورده است؛ خیابانها به سمت آسمان ادامه پیدا میکنند، بخشهایی از شهر وارونه شدهاند و مفاهیمی مانند «زمین» و «دیوار» دیگر تعریف ثابتی ندارند.
Gravity Shift اجازه میدهد جهت جاذبه را تغییر دهید و سطح دیگری را بهعنوان زمین انتخاب کنید. دیواری که چند ثانیه قبل مانعی عمودی بود، ناگهان به مسیری تبدیل میشود که میتوان روی آن قدم زد. نتیجه در ابتدا کمی گیجکننده است، اما سازگاری با این سیستم سریعتر از چیزی اتفاق میافتد که انتظار میرود. پس از مدتی، تغییر زاویه جهان به یکی از لذتبخشترین بخشهای اکتشاف تبدیل میشود و زمانی که همین قابلیت وارد مبارزات میشود، امکانات تاکتیکی بیشتری برای فریب دادن و غافلگیر کردن دشمنان ایجاد میکند.
قابلیتهای جدید نیز ساختار مشخصی دارند. ورود به Faultها قدرتهایی برای اکتشاف جهان در اختیار بازیکن قرار میدهد و برای کسب تواناییهای رزمی باید Resonantها را شکست داد. Faultها بخشی اجباری از پیشروی هستند، زیرا در ادامه برای عبور از موانع به قابلیتهای آنها نیاز خواهید داشت. در مقابل، پس از اولین Resonant، بسیاری از نبردهای بعدی اختیاری هستند. بااینحال، نادیده گرفتن آنها چندان توصیه نمیشود؛ زیرا علاوه بر باسفایتهای چالشبرانگیز، پاداش آنها قدرتهایی است که مستقیماً تنوع سیستم مبارزه را افزایش میدهند.
Dylan و Zoe؛ رابطهای که قلب داستان را شکل میدهد


کمی پس از فرار دیلن از The Oldest House، او با Zoe de Vera ملاقات میکند؛ مأمور FBC که به دلیل فعالیت میدانی، هنگام آغاز قرنطینه هفت سال قبل داخل ساختمان حضور نداشته است. همین مسئله باعث میشود زویی در ابتدا دیلن را نشناسد و کمک او را بپذیرد. زمانی که هویت واقعی دیلن مشخص میشود، او بهاندازه کافی تواناییهایش را ثابت کرده و زویی تصمیم میگیرد به Handler او تبدیل شود تا دیلن بتواند با نظارت سازمان به فعالیت در خارج از ساختمان ادامه دهد.
دلیل بیاعتمادی FBC نیز روشن است. دیلن در بازی قبلی تحت تأثیر Hiss قرار گرفته بود و ترکیب این آلودگی با تواناییهای روانی او به مرگ صدها نفر منجر شد. تنها پس از مداخله جسی و استفاده از قدرتهای او بود که Hiss از وجود دیلن بیرون رانده شد. به همین دلیل بخش بزرگی از اعضای FBC همچنان او را موجودی خطرناک و حتی یک هیولا میبینند.
زویی نگاه متفاوتی دارد. او میداند دیلن در دهسالگی توسط FBC ربوده شده و سالها در انزوا مجبور به تمرین تواناییهای خود بوده است. خود دیلن به دلیل نداشتن تجربهای متفاوت هنوز کاملاً درک نمیکند چه بخش بزرگی از زندگی از او گرفته شده، اما زویی این مسئله را میبیند و تلاش میکند بخشی از تجربههای معمول انسانی را به او نشان دهد؛ حتی اگر این کار چیزی به سادگی به اشتراک گذاشتن موسیقی موردعلاقهاش باشد.
همین رابطه به یکی از محورهای احساسی Control Resonant تبدیل میشود. دیلن بهتدریج طنز طعنهآمیز زویی را درک میکند و به کمک او سلیقه موسیقی شخصی خود را شکل میدهد. در مقابل، زویی نیز با مشاهده واکنش دیلن به مرگ و ویرانی اطرافش متوجه میشود تصویری که FBC از او ساخته تمام واقعیت نیست. رابطه آنها تا جایی پیش میرود که زویی حاضر میشود برخی دستورات را نادیده بگیرد و برای کمک به دوستش خطر کند.
موسیقی؛ یکی از امضاهای همیشگی Remedy


اگر تجربهای از بازیهای قبلی Remedy داشته باشید، احتمالاً میدانید موسیقی چه جایگاه مهمی در آثار این استودیو دارد و Control Resonant نیز این سنت را ادامه میدهد. Old Gods of Asgard، گروه موسیقی خیالی مشترک میان آثار Remedy، با قطعات تازه بازگشته و در کنار آن آثار هنرمندان دیگری نیز در بازی شنیده میشوند. زویی نیز این علاقه به موسیقی را با بازیکن و دیلن به اشتراک میگذارد و قطعات موردعلاقه خود را در اختیار او قرار میدهد.
هر آهنگی که برای نخستین بار شنیده شود به آرشیو اضافه خواهد شد و پس از آن میتوان دوباره به آن گوش داد. مشکل این است که پخش آهنگها فقط در منو امکانپذیر است. بازی اجازه میدهد برخی فایلهای صوتی حاوی اطلاعات را هنگام گیمپلی گوش کنید و به همین دلیل نبود چنین قابلیتی برای موسیقی عجیب به نظر میرسد. یک سیستم مشابه رادیوی Fallout میتوانست استفاده از آرشیو موسیقی را بسیار جذابتر کند.
نکته دیگری که جای خالی آن احساس میشود، نبود یک Set Piece موسیقایی در سطح Ashtray Maze از Control یا بخشهای موزیکال بهیادماندنی آثار دیگر Remedy است. Resonant بخشی با حضور پررنگ موسیقی دارد، اما تأثیر آن به اندازه نمونههای مشهور گذشته نیست. البته تبدیل چنین سکانسهایی به یک فرمول اجباری برای هر بازی Remedy نیز میتوانست تازگی آنها را از بین ببرد.
در عوض، موسیقی در سراسر داستان نقش نمادین مهمی پیدا کرده و به رابطه دیلن و زویی پیوند میخورد. هرچه دوستی این دو عمیقتر میشود، قطعات بیشتری نیز وارد مجموعه دیلن میشوند و بازیکن عملاً همراه با او موسیقیهای جدید را کشف میکند. این جزئیات کوچک کمک میکنند شخصیت دیلن از فردی که بخش بزرگی از زندگی طبیعی از او گرفته شده، به انسانی با علایق و هویت شخصی تبدیل شود.
نقاط قوت و ضعف Control Resonant


مهمترین دستاورد Control Resonant سیستم Hack-and-Slash سریع، سنگین و رضایتبخش آن است. تغییر جهت از Gunplay نسخه اول میتوانست ریسک بزرگی باشد، اما کنترل دیلن، شخصیسازی حملات و ساختار تهاجمی بازی هویت مستقل مناسبی ایجاد کردهاند. Gravity Shift نیز صرفاً یک قابلیت نمایشی نیست و هم در اکتشاف و هم مبارزات به یکی از ارکان اصلی تجربه تبدیل میشود.
در کنار آن، فضای علمیتخیلی عجیب Remedy، طراحی مترویدونیا، باسفایتهای Resonant، رابطه دیلن و زویی و استفاده داستانی از موسیقی از نقاط قوت مهم بازی هستند. در سمت مقابل، طراحی بصری بخشهایی از نیویورک بیش از حد خاکستری و تکراری است و تنوع نقاط شاخص شهر میتوانست بیشتر باشد. محدود شدن پخش موسیقی به منو نیز تصمیمی عجیب است و نبود یک سکانس موزیکال در حد بهترین لحظات Control و دیگر آثار Remedy احساس میشود.
امتیاز ۸.۵ از ۱۰
Control Resonant، یک اکشن بسیار قدرتمند است که تغییر بزرگ سیستم مبارزات را با موفقیت اجرا میکند. Hack-and-Slash سریع و سنگین، قدرتهای فراطبیعی دیلن و طراحی مبتنی بر Gravity Shift باعث شدهاند دنباله Control صرفاً نسخهای بزرگتر از بازی قبلی نباشد و شخصیت گیمپلی مستقل خود را پیدا کند. ترکیب حالوهوای Twin Peaks و Inception با امضای علمیتخیلی Remedy نیز همچنان یکی از نقاط متمایزکننده بازی است.
البته امتیاز ۸.۵ به معنای بینقص بودن تجربه نیست. یکنواختی بصری برخی مناطق نیویورک، محدودیت سیستم پخش موسیقی و نبود یک Set Piece موزیکال همسطح لحظات نمادین آثار قبلی Remedy از کاستیهای قابل ذکر هستند. بااینحال، بر اساس ارزیابی منبع، مجموعه نقاط قوت Control Resonant بهوضوح بر این ایرادات غلبه میکنند و بازی بهعنوان یکی از آثار برجسته اکشن سال معرفی میشود. نسخه بررسیشده روی PlayStation 5 تجربه شده و بازی از ۲۲ اکتبر برای PS5، Xbox Series X/S و PC در دسترس قرار میگیرد.
جمعبندی نقد و بررسی Control Resonant
Control Resonant نشان میدهد یک دنباله برای پیشرفت الزاماً مجبور نیست همه ویژگیهای نسخه قبلی را بدون تغییر حفظ کند. Remedy با کنار گذاشتن تمرکز اصلی بر تیراندازی و حرکت به سمت Hack-and-Slash، ریسک قابلتوجهی انجام داده؛ اما نتیجه طبق این نقد، سیستم مبارزهای است که با شخصیت خشنتر و فیزیکیتر Dylan Faden تناسب زیادی دارد.
در سوی دیگر، Gravity Shift مهمترین نوآوری بازی در طراحی محیط محسوب میشود. تبدیل دیوارها به مسیرهای قابل پیمایش و تغییر جهت جاذبه باعث میشود نیویورک، حتی با وجود کاستی در تنوع بصری، به فضایی تبدیل شود که بازیکن باید دائماً درک خود از جهت و معماری را تغییر دهد. ترکیب این مکانیک با ساختار مترویدونیا نیز انگیزه مناسبی برای بازگشت به مناطق قبلی و کشف مسیرهای تازه ایجاد میکند.
داستان نیز بیش از آنکه تنها بر بحران فراطبیعی جدید تمرکز داشته باشد، فرصتی برای شناخت عمیقتر دیلن فراهم میکند. رابطه او با زویی و استفاده از موسیقی بهعنوان پلی برای شناخت زندگی عادی، بعد انسانی جالبی به شخصیتی میدهد که FBC مدتها او را صرفاً یک تهدید میدانست. در مجموع، Control Resonant در این نقد بهعنوان دنبالهای معرفی میشود که ضمن حفظ عجیبوغریب بودن جهان Control، جسارت کافی برای تغییر یکی از بنیادیترین اجزای گیمپلی آن را نیز دارد.
سوالات متداول
آیا برای تجربه Control Resonant باید Control را بازی کرده باشیم؟
Control Resonant دنباله مستقیم Control است و آشنایی با نسخه نخست در درک شخصیت Dylan Faden، اتفاقات The Oldest House، Hiss و دیگر مفاهیم داستانی تأثیر زیادی دارد. بااینحال، بازی از طریق منوی اصلی یک بخش Recap ارائه میکند که اتفاقات مهم گذشته را مرور میکند؛ بنابراین فراموش کردن جزئیات نسخه قبلی مانع جدی برای شروع بازی نخواهد بود.
تمام کردن Control Resonant چقدر زمان میبرد؟
تمرکز بر خط اصلی داستان تقریبا ۳۰ ساعت زمان میبرد. بازیکنانی که قصد تکمیل فعالیتهای جانبی و تجربه کاملتر محتوا را داشته باشند، میتوانند انتظار چیزی در حدود ۶۰ ساعت گیمپلی را داشته باشند.
آیا Control Resonant یک بازی Soulslike است؟
خیر. Control Resonant در دسته Soulslike قرار نمیگیرد و سیستم مبارزه آن شباهت بیشتری به Hack-and-Slashهایی مانند Devil May Cry و Bayonetta دارد. از منظر ساختار جهان و پیشروی نیز بازی یک ۳D Metroidvania محسوب میشود که دسترسی به بخشهای مختلف محیط به کسب قابلیتهای جدید وابسته است.



